ก่อนนอนนั่งนึกถึงหน้าน้อง จดจ้องจันทราเจ้าจันทร์ฉาย เพ้อพร่ำพร่ำเพ้อเพราะห่างกาย ต้องเดียวดายเป็นดอกดินบนถิ่นใจ ชะเง้อชำเลืองมองจ้องต้องทนปวด เจ้าจำอวดเรือนร่างกลางฟ้าใส เห็นหน้าน้องบนจันทราน่าเศร้าใจ เพ้อร่ำไปใจร่ำร้องต้องแสงจันทร์ ขีดเขียนคำว่าคิดถึงบนปลายฟ้า ภาวนาคำว่ารักบนปลายฝัน ตราตรึงคำว่าห่วงทุกคืนวัน ร่ำรำพันคำว่า คิดถึง ทุกวันคืน ห้องหัวใจสี่ห้องยังร้องเรียก ยังปอนเปียกด้วยน้ำตา ร่ำสะอื้น ยังคิดถึงคนไกลตา..ยามค่ำคืน ต้องกล้ำกลืนฝืนข่มใจให้จำทน
1359
2
0
หน้าส่วนตัว
