ธรรม ทัพบูรพา
จะจริงบ้างเท็จบ้างก็ช่างเถอะ
ขอใจเจอะแต่เศร้าผ่อนเพลาบ้าง
ขอหยดความจริงใจเพียงเจือจาง
ให้พอเห็นระยะห่างความเดียวดาย
อาจเงยหน้ามองโลกอีกสักครั้ง
ก่อนจะยอมหันหลังเพราะเหนื่อยหน่าย
ก่อนดวงไฟในฝันจะทันวาย
ก่อนรู้สึกสุดท้าย-ก่อนปลายทาง
เหมือนหัดเดินบนโลกนี้อีกครั้ง
หลบตะวันหันหลังยังคงสว่าง
พอปรับความมืดมนเป็นเลือนลาง
เป็นเพื่อนสุขทุกข์บ้างภายในใจ
เย็นสายลมร่วมทางคืนข้างแรม
บนฟ้าสิ้นดาวแจ่มจำรัสใส
ดั่งยอมทนหนเดียวอยู่ต่อไป
อะไรคงคลี่คลายไปวันวัน
จะจริงบ้างเท็จบ้างก็ช่างเถอะ
ขอเวลานัดเจอะกับความฝัน
อาจหนทางต่างใจไม่ต่างกัน
อาจต่างส่วนสำคัญคือสัญญา
มิตรภาพจากใจดั่งสายลม