พุด
จุดเทียนหอมฟังเสียงฝนอ่านกลอนฝัน
ฟ้ำรำพันดินร่ำไห้คล้ายสิ้นหวัง
กำสรวลโศกโลกแห่งรักไร้จีรัง
ต่างฝากฝังดวงใจละไมละมุน
ลมละเมอเผลอชิดสนิทภักดิ์
ให้ทายทักริมใจจนหอมกรุ่น
หากมิใช่คนในฝันเคยร่วมบุญ
เพียงวันหมุนให้พบพรากเพื่อจากลา
เช่นชีพขวัญวันเก่าร้าวรานจิต
ดวงชีวิตแตกสลายจนสะสา
คล้ายธุลีไร้ผู้ใดใครนำพา
กอบแก้วมาด้วยสองมือนี้พลีเลือดรัก
ไม่คุกเข่าครวญคร่ำพร่ำโทษใคร
แม้นเสียใจคืนร้าวหนาวหน่วงหนัก
อธิษฐานสาบานไว้มิหมายภักดิ์
จะไม่รักใครอีกเลยต่อแต่นี้.....!
.................
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song1931.html
อายฟ้าดิน
จะบอกรักใครก็อายฟ้าดิน
คว
2130
15
0
หน้าส่วนตัว
