|NdEpEndEnT
ขยันหมั่นเพียรค่อนชีวิต
คิดถูกผิดซึบซาบตำราสอน
วิชาความรู้ยังร้อนร้อน
ไฉนจรออกจากเพิงล้มลง
เคยสูงเด่นใครใครต่างก้มรับ
เคยประดับแนวหน้าราวเหิรหงส์
เคยคิดว่าชีวิตข้ายืนยง
เส้นทางตรงอาจคดเคี้ยวหักมุมมอง
วิถีใครวิถีมันข้าไม่เกี่ยว
แต่ข้าเหลียวแลเห็นชนบางผอง
หากำไรทุกด้านเพื่อครอบครอง
จักอาจอองยืนหยัดสู้อีกครา
เพราะครั้งหนึ่งถูกขับออกจากที่
ดั้นด้นรี่เร่งเท้าใฝ่งานหา
ในที่สุดจึงพบสบอุรา
แม้กายาจะร้อนหากใจเย็น
มีงานหนึ่งไม่ต้องก้มหัวให้ใครเขา
อิสระเป็นเงาจักแลเห็น
แม้น้ำหยดกระเซาะกระเซ็น
อีกจันทร์เพ็ญเป็นแรงขับให้พบทาง
- -