ท่องไปในไพรกว้าง ได้พบห้วงธาราใส ฉ่ำเย็นแสนชื่นใจ ลงแหวกว่ายแข่งฝูงปลา ขึ้นมาแล้วเดินต่อ ร้องเพลงคลอผิวปากไป มองดูหมู่แมกไม้ ขึ้นเรียงรายอยู่ริมทาง เสียงนกร้องก้องป่า เพราะหนักหนาจับจิตใจ ร้องกันสนั่นไพร กู่ก้องไปกับสายลม ลาแล้วเจ้าผืนป่า อีกวันหน้าได้เจอะเจอ จะมาหาเคล้าคลอเธอ รักแต่เธอชั่วกัปป์กัลล์...