ถึงแม้ว่า ฟ้าจะกั้น เธอฉันไว้ ห่างแสนไกล สุดหล้า น่าขื่นขม มีทะเล กีดขวาง ทางเชยชม ขุนเขาข่ม เหงเรา มากเท่าใด แม้มีพา ยุร้าย มากรายกล้ำ ฟ้ากระหน่ำ ฝนโปรย โรยแค่ไหน หรือแผ่นดิน จะแตก แยกออกไป สายน้ำไหล ขวางหน้า อย่าได้กลัว เพราะความรัก ฉันมีปีก บินหลีกหลบ จะไปพบ กับเธอแน่ แม่ทูนหัว ถึงมีอำ นาจร้าย กรายพันพัว เช่นดังรั้ว ขวางกั้น มิหวั่นเกรง ขอให้เธอ ยึดมั่น ตัวฉันหนัก ในความรัก อย่าตรม และข่มเหง ฟ้าดินนั้น ต้องสั่นรัว เพราะกลัวเกรง ถ้าเราเคร่ง ขรึมหนา รักอย่าคลาย.
1598
26
0
หน้าส่วนตัว
