มายาอักษรา
คิดถึงวันฝากฝันฟากฟ้าหม่น
ฝนที่ตกต้องทนบ่นพร่ำหา
นึกนิยมชมชอบอักษรา
ที่พี่ยาเขียนมายลจนกินใจ
พี่อยู่ไหนกันหนอขอรู้จัก
ขอฝากรักสักคนจะได้ไหม
ไม่เคยคิดแย่งพี่มาจากใคร
แค่แอบใจสักนิดมิผิดเลย
เพลงบรรเลงกลอนดังหวังว่าใช่
อบอุ่นในหัวใจเกินจะเอ่ย
อยากให้พี่ช่วยสอนกลอนทรามเชย
พี่อย่าเฉยจับมือเขียนจะเรียนงาน
ด้วยใจหวังจะดังถึงใจพี่
อ่านกี่ทีงานของพี่ก็ประสาน
อยากเป็นคนแอบชมพี่นานนาน
แค่รั้วบ้านก็ยังดีมีให้ชม
เป็นไปได้ขอพี่ยามาเม้นตอบ
หากไม่ชอบอยู่ในกรอบอันเหมาะสม
ถึงอย่างไรจะตามอ่านอย่างชื่นชม
วานสายลมช่วยห่มใจ..ให้พี่ชาย
1244
2
0
หน้าส่วนตัว
