รู้ทั้งรู้หัวใจไม่มีฉัน
ทุกคืนวันปวดปร่าประดาเหลือ
หัวใจเธอไม่เคยเลยจุนเจือ
ปล่อยให้เนื้อหัวใจขาดไร้เธอ
เรามันน้อยด้อยบุญวาสนา
คิดจะมาเคียงคู่อยู่เสมอ
คงเป็นแค่หิ่งห้อยคอยละเมอ
หลงเรียกเพ้อแค่แสงแห่งตะวัน
เหมือนเธอเป็นจุดหมายปลายฟากฟ้า
ปรารถนาชิดใกล้ไกลเกินฝัน
เป็นแสงหรี่ส่องสว่างระหว่างวัน
รอเธอหันมาหา..หาแสงไฟ
รู้ทั้งรู้คิดสู้รู้ว่าแพ้
ปราชัยแก่รักแท้เกินแก้ไข
เพราะเธอรักเขาจนหมดหัวใจ
ฉันเป็นได้เรื่องจริงแค่หิ่งห้อย..
+ + + + +