ผมหล่อเลี้ยงหัวใจด้วยไฟฟืน อันเกิดแต่ดินชื้นโพ้นคืนค่ำ ลนกิเลสโดยประสงค์พ้นกงกำ แลน้อมนำสู่แดนนฤพาน จึงเขียนคำต่ำต้อยคอยเตือนตน กับปลอบเพื่อนบางคนให้ห้าวหาญ ว่าชีวิตใครใครไม่ช้านาน ต่างถึงกาลคืนดินคืนถิ่นเดิม เกิดบนโลกควรมีรอยไว้ล้อโลก ช่างเถิดหากชัยโชคไม่ช่วยเสริม รอยกอปรกรรมทำบุญทบทุนเดิม จารไว้ให้คนเติมเต็มหัวใจ
1113
2
0
หน้าส่วนตัว
