อยากมีรักสักนิดก็คิดหนัก กลัวรักจากร้างลาพาใจหาย ด้วยเห็นคนเคยรักมักช้ำใจ ทำยังไงดีล่ะนี่ทีนี้เรา มองทางไหนใครๆไม่ไร้คู่ เราสิอยู่คนเดียวเปลี่ยวใจเหงา อยากมีคนปลอบให้หายคลายทุเลา แต่ใจเจ้าก็กลัวช้ำน้ำคำชาย เมื่อกลัวนักไม่ต้องรักไม่ต้องชอบ อยู่ในกรอบกุลสตรีที่มั่นหมาย ตั้งใจเรียนเขียนอ่านไม่นานไป คงจะได้ใจรักแท้แน่นอนเอย...