ดอกบัว
เขียนคำรักฝากไว้ใต้ขอบฟ้า
เอื้อนเอ่ยพร่ำรำพันวจีมา
วอนคนดีรู้ไหมใจเฝ้าหา
ในทุกครั้งมองฟ้ากับตาวัน
เป็นอย่างไรสบายดีหรือมีทุกข์
หรือเพาะบ่มความสุขใต้ฟ้านั่น
หรือหนาวเหน็บเจ็บราวแทบจาบัลย์
เลิกรังสรรค์กวีหนีคนทัณฑ์
ห่วงนะห่วงติดบ่วงเสน่ถ้อย
จึงมาร้อยวลีสื่อสร้างฝัน
มาถักทอเกาะเกี่ยวสายสัมพันธ์
กลับมาร่วมวาดฝันให้งดงาม
ใจคนเรามีหลากมากรูปแบบ
บ้างแปลกแยกแตกต่างจนหวาบหวาม
ตัดคำคนปะปนเล่ห์แหลกราน
มาผสานแวววาวสกาวฤดี
มองสินั้นฟ้างามยามต้องแสง
มิเคลือบแคลงเมฆคลุมให้หมองศรี
ตัดอารมณ์ปวดราวเศร้าชีวี
โลกยังมีสิ่งงามความละไม
เขียนคำรักฝากฟ้าส่งไปถึง
ทุกคำนึงแนบชิดสนิทใกล้
ห
1511
11
0
หน้าส่วนตัว
