คนลานเทวา
มีเพียงร่างรองรับซับกามโฉด
รักหรือโปรดในเล่ห์เสน่หา
รับอารมณ์เลวทรามกามกามา
ผ่านเวลาขมขื่นในคืนวัน
เศร้าดื่มด่ำน้ำตาคราคืนค่ำ
โศกกระหน่ำใจสลดระทดฝัน
ขายความสาวที่มีเพื่อชีวัน
ชายตกมันเชยชมเพียงสมใจ
ราตรีแห่งกลกามทรามชีวิต
เกิดมาผิดชะตาแลสาไถย
ร่างนี้เพียงขายให้ชมสมฤทัย
จบแล้วไปคนละทางต่างก้าวเดิน
ผะแผ่วผิวพริ้มพรมผมสยาย
ค่าความหมายลับลิ่วแลผิวเผิน
วาดชีวิตยลเห็นเช่นส่วนเกิน
ที่บังเอิญมีร่างกายไว้ขายค้า
โอ้ ความสาวความสวย
ช่างร่ำรวยคาวพลีเหมือนมีค่า
ใครจะซึ้งยามสบตบราคา
ตรมน้ำตารินพล่านในผ่านเล