พุด
เห็นพวงดวงดอกตะแบกบาน
หวานเศร้าละมุนริมถนน
ราวแบกทุกข์ทดท้อสู้ทน
รอสายฝนพร่างกลางกลีบใบ
เดินเดียวดายเงียบงามยามเย็นย่ำ
ฟ้าใกล้ค่ำสวยโศกโลกรานไหว
ในลำพังกับธรรมชาติงามเหลือใจ
ใบไม้ไหวกระซิบว่าอย่าระทม
ดูฟ้าสิยังแปรสียังเปลี่ยนผัน
ชีพเรานั้นมีบ้างต้องขื่นขม
กับวิบากกรรมเก่าพาเราตรม
ให้สายลมพัดผ่านรานรักลา
แลเห็นว่างเปล่าในเงาฝัน
นิรันดร์ใดเล่าเจ้าปรารถนา
ใดเที่ยงใดแท้แค่มายา
ผ่านมาเฝ้าดูรู้วาง..!
...................................
แถวบ้าน....
ยามเย็นดวงสุริยาสีส้มสุกสวย
ลอยเด่นฟ้า
พุดพัดชา เดินเดียวดายออกกำลังกาย
ริมชายทุ่ง จะมีนาข้าว
ไม่มีก็แต่ดงตาล
มีหวา
1743
5
0
หน้าส่วนตัว
