***คืนหนึ่ง ณ วันนี้***
ชีวิต ณ วันนี้เป็นเพียง *ซาก*
เศษเดนกากของสังคมอันขื่นขม
คนเพรียบพร้อมสังคมย่อมกล่าวชม
ใครจะขื่นจะขมก็ช่างมัน
ตาเริ่มปรือสมองล้ายานอนหลับ
หลังมือซับปาดน้ำตาสองแก้มฉัน
จะต้องร้องสะอื้นไห้ทำไมกัน
หรือจะฝันให้ใครนั้นเขาเห็นใจ
ก่อนจะปิดตาหลับ..ฝีปากแย้ม
เยาะชีวิตจึงแต่งแต้ม..ในโลกฝัน
ได้พบเขาในความฝัน..ชั่