ซับน้ำตาด้วยดวงใจ
ขอใช้ใจแทนผ้า
ซับน้ำตาที่หลั่งริน
กอดรัดใจโบยบิน
ประโลมขวัญทุกเวลา
น้องเหนื่อยมามากแล้ว
เจ้าดวงแก้วพักเถิดหนา
เอนองค์พักกายา
ลบน้ำตาเปื้อนแก้มนวล
เริ่มต้นบนทางใหม่
สิวิไลไร้กำสรวล
ผ่านเลยแล้วทบทวน
มัวคร่ำครวญจะเสียกาล
ปัญหามีเพื่อแก้
ไม่เที่ยงแท้ดอกสังขาร
วันนี้เราซมซาน
พรุ่งนี้หวานฉ่ำอุรา
ไม่มีที่สิ้นสุด
คือมนุษย์นั่นแหละหนา
โกงกินทุกเวลา
หยุดเถิดหนาเพื่อขาติไทย