กวีปกรณ์
อากาศเย็นเชียบละเลียบผิว
กิ่งก้านไม้โบกปลิวยามคืนค่ำ
ยินดนตรีกวีหวานกังวานประจำ
ดูดวงดาวระบำระบายฟ้า
ห่มไอหมอกม่านเมฆคงอบอุ่น
ทอดกายลงนอนหนุนละมุนหญ้า
จันทร์เพ็ญซ่อนซุกเมฆบ้างบางครา
หลังตะวันอ่อนล้าลับลาไป
คนเคียงข้างคงเคียงคู่เคียงข้าง
คลายอ้างว้างเหว่ว้าคราซบไหล่
จับจูงมือถือแขนแทนดวงใจ
ถ้อยห่วงใยแทนคำรักอันภักดี
ละอองฝนฝากไว้ในน้ำค้าง
ด้วยลมหนาวเดินทางอย่างเร็วรี่
มวลหมอกล้อหยอกฟ้าทุกนาที
เคยอ้างว้างกว่านี้ที่ผ่านมา
คะนิ้งนอนรอแสงเช้าชมสายหมอก
เกาะก้านกิ่งใบดอกซอกพฤกษา
อีกไม่นานลมหนาวคงพ้นอีกครา
ดุจสัญญาแห่งฤดูของคู่รัก
1999
4
0
หน้าส่วนตัว
