รักคุณคับ
ถ้าฟ้าดินใช้เปรียบเทียบความแตกต่าง
คงเปรียบได้ระหว่างความน่ารักกับความน่ากลัวของเธอคนนี้
คนอะไรอารมณ์แปรปรวนไม่มีที่สิ้นสุดซักที
เดี๋ยวร้าย..เดี๋ยวดี จนบางครั้งฉันคนนี้รับแทบไม่ทัน
บางครั้งก็น่าเอ็นดู ยิ้มแย้ม แสนสดใส
น่ารักกว่าใครๆ จนยกให้เป็นที่สุดในใจฉัน
สายตาหวานๆ ที่แอบแฝงไปด้วยความผูกพัน
มันทำให้ฉันรักเธอแบบไม่ต้องคิดเลย
แต่ความน่ากลัวของเธอก็ไม่เป็นรองใคร
ยังหวั่นใจทุกทีที่เธอเมินเฉย
สู้แทบไม่ไหวกับสายตาอันเฉยเมย
แพ้ทุกทีเลย..ทั้งที่เธอก็ยังไม่ได้ทำอะไร
แต่ถึงจะกลัวมากแต่ก็รักมากเช่นกัน
ที่เธอถามว่ากลัวทำไมนั้น..ัฉันเองก็ตอบไม่ได้
รู้อย่างเดียว..