12 ตุลาคม 2549 17:14 น.

จาก..กู.ถึง..ฉัน(เนื่องในวันรับปริญญา)

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

วันนี้คือวันที่ยิ่งใหญ่ของฉัน  วันนี้คือวันที่ฉันเข้าเส้นชัย
ขึ้นรับเหรียญรางวัลและเกียรติบัตรประกาศให้คนทั่วไปรู้ว่าฉันคือผู้ชนะ
ผู้ชนะอุปสรรคขวากหนามในชีวิต ผู้ชนะใจตนเอง ซึ่งเป็นศรัตรูตัวฉกาจ
เหมือนกับดอกทานตะวันที่ยืนสู้หน้ากับพระอาทิตย์อันร้อนแรง
และดอกทานตะวันคือรางวัลของนักสู้
       ณ.วันนี้กูขอแสดงความยินดีกับฉันด้วยในความสำเร็จอีกขั้นหนึ่งของฉัน
ยังเหลือบันใดอีกหลายขั้นให้ฉันเดินไป ขอให้ความสำเร็จสอนให้ฉันถ่อมตัวเอง
ขอให้ความลำบากสอนฉันให้หยิ่งผยอง  ขออวยพรให้ฉันพบเจอสิ่งดีๆทั้งชีวิต
การงาน  การเรียน ความรัก และความฝันของฉัน
        สุดท้ายได้เพียงหวังว่าน้ำใจจากกูถึงจะไม่ยิ่งใหญ่เท่าไหร่นัก
แต่นี่แหละคือน้ำใจอย่างจริงใจ  จริงจัง และบริสุทธิ์ใจจากกู...

                                                                     จาก.........กู                     
                        วันรับปริญญา
                    11   มกราคม     2549				
12 ตุลาคม 2549 16:51 น.

คิดถึงไออุ่นบ้าน

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

บางเวลารู้สึกเหงาในหัวใจ        เมื่อต้องไปเพื่อสิ่งที่ไขว่คว้า
จากบ้านที่เคยได้รับไออุ่นมา      หยาดน้ำตามันค่อย ค่อยไหล

คิดถึงพ่อและแม่อยู่ทุกเวลา        เหนื่อยและล้าทุกข์เพียงใดท้อใจ
คิดถึงครอบครัว เพื่อนห่างไกล      ว่างเมื่อไหร่เฝ้ารอจะกลับไปหา

สิ่งหนึ่งยังคงยึดมั่นในหัวใจ          ต้องอยู่ไปเพื่อการศึกษา
เพื่อบางสิ่ง พ่อแม่เฝ้าโหยหา         คือใบปริญญาของลูกชาย

อยากจะฝืนใจไม่ให้นึกถึง            การรำพึงถึงสิ่งเหล่านั้น
ปิดเทอมค่อยพบหน้าละกัน         ได้แต่ฝันรอวันจะคืนถิ่น




                        18   มิถุนายน     2543				
9 ตุลาคม 2549 17:56 น.

เสียงกีตาร์ใต้ถุนบ้านยาย

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ใต้ถุนบ้านยาย        นอนไกวเปล         ลมพัดผ่าน
ปล่อยตัวสำราญ       จินตนาการ          สบาย สบาย

กีตาร์เก่า เก่า           บรรเลงบทเพลง         กรีดดีดเส้นสาย
อารมณ์ผ่อนคลาย        เสียงดนตรี       ลูกทุ่ง เพื่อชีวิต

                       ชนบท.บ้านนอก.บ้านนา				
9 ตุลาคม 2549 17:48 น.

ครั้งหนึ่ง...ผู้กำหนดตัวเองบนทางแยก

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ไม่ง่ายเลย ต้องอยู่ ในสังคม    ยั้งอารมณ์ ไม่ยุ่ง ยาเสพติดย์
สิ่งแวดล้อม ยั่วยุ ให้คิดผิด       เบื่อชีวิต ปัญหา รุมเร้าตัว

เส้นทางขีด เดินไป ตามต้องการ     เมื่อต้องผ่าน ทางแยก ดีและชั่ว
เลือกทางออก ชีวิต ถึงแม้กลัว         ดีกับชั่ว ตัวเอง ผู้กำหนด



     6  มีนาคม  2546				
9 ตุลาคม 2549 17:39 น.

เด็กเลี้งแพะ

ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ

ณ.ชายท้องทุ่ง..........กลางสายฝน.........ปลายสวนยางพารา
ริมท้องนา..........ปล่อยแพะเล็มหญ้า.........วัชพืชใบไม้

ท้องทุ่งหญ้า............แพะกินหญ้า...........เถาวัลย์ไม้ใบ
ห่างไม่ไกล..............ใครคนหนึ่ง............ยืนกางร่มเฝ้ามอง

                        ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ
Lovings  ศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงศิลป์กีรติ ว่าโร๊ะ