รักษ์บุญ เสาวณีย์
"ฉันไปนะแม่" ฉันยกมือไหว้แม่ที่กำลังนั่งเคี้ยวหมากหยับๆอยู่บน กระท่อมน้อย มุ่งใบจาก
"ไปอีกแล้วหรือ" แม่คงคิดในใจ แต่ไม่เคยพูดออกมา สายตาระห้อยเป็นห่วง
"เอ่อๆ เดินทางปลอดภัยโว้ย" แม่พูดพลางลุกขึ้นเดินไปหยิบอะไรซักอย่างใต้บันไดมาใส่หัวฉัน
ดึงฉันไปกอดอหอมแก้มซ้ายขวา อย่างห่วงอาลัย
ความรู้สึกแปลกๆ คิดว่าน้ำหมากที่แม่เคี้ยวหยับอยู่คงติดแก้มฉันบางล่ะ
ฉันหันไปยกมือไหว้พ่อแล้ว เดินไปขึ้นรถโดยสารออกจากหมู่บ้าน อย่างเร่งรีบ
....................................................................................................
" ดำ120 จาก121 ว.2"
"ดำ120 ว.2"
"ดำ 120 ขอทด