คนเราไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าใครสักคนที่เป็น
เพื่อนฟัง เพื่อนคุย เพื่อนคู่คิด ให้ความเห็นอกเห็นใจกัน เห็นอีก
ฝ่ายเป็นคนสำคัญ...เสมอ
ชีวิตคนเราต้องการแค่ ใครสักคนที่เดินเคียงเราเงียบๆ
เชื่อมั่น มั่นคง..ไว้วางใจซึ่งกันและกัน ไร้ความโหดร้ายรุนแรง
ต่อกัน
ชีวิต ทุกคนต้องการคำปลอบโยน ปลอบประโลมใจ
ซึ่งอาจหาไม่ได้ในชีวิตประจำวันที่พลุกพล่าน สับสนอลหม่าน
ใครบางคน ต้องการมือน้อยๆเย็นๆที่คอยโอบบ่าให้
เช็ดน้ำตาให้
เช็ดผ้าเย็นๆให้ ....
อาจเป็นในฝัน
(ภาพจากเดียวดาย ณ บริเทน)
แกะบนทุ่ง สก๊อตแลนด์
จารจบเมื่อ ๒๑:๓๐ นาฬิกา
คืนพระศุกร์ ๒๘ พฤษภาค
หน้าส่วนตัว
91
0
0
