การต้องอยู่ห่างไกลกับคนที่รักอาจทำให้เกิดความรู้สึกหดหู่ ทรมาน เพราะความคิดถึง ที่เล่นงานคนทั้งคู่ สมมุติให้ความรักเป็นตัวตั้ง ตัวแปรสำคัญที่ทำให้ได้ผลลัพธ์เท่ากับความเปลี่ยนแปลง นั่นคือเวลายิ่งห่างกันไกล ยิ่งห่างกันนาน ความทรมานในความคิดถึง และ การรอคอยที่จะได้พบกันมันยิ่งทวีคูณขึ้น สิ่งเร้าต่างๆ ก็ค่อยๆ เข้ามาเล่นงานทั้ง 2 ฝ่าย ทั้งเพื่อนใหม่ที่มาคอยอยู่ใกล้ๆ คล้ายๆ จะมีใจให้กัน หรือ หน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบจนทำให้แทบไม่มีเวลาคิดถึงใคร ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมั่นคงและหนักแน่นกว่ากัน ความตื่นเต้นในตอนแรกๆ ความรู้สึกโหยหาในกันและกัน มันก็ดูจะ น้อยลง...น้อยลง...น้อยลง.... จน