สมยศ เปียสนิท
ยินดีกับ ไมตรี ที่ได้รับ
ซึ้งสำหรับ คนคอย ละห้อยหา
ดอกแก้วที่ ผลิบาน ตระการตา
ล้ำคุณค่า ตระการใจ ใครหนึ่งคน
ท่ามกลางความ เงียบเหงา เศร้าดวงจิต
มีชีวิต อยู่กับ ความสับสน
เด็ดดอกแก้ว ที่ชื่นชอบ ปลอบกมล
ประดับบน แจกันใจ ไว้ครอบครอง
ในโลกฝัน มีสิทธิ์ จะคิดฝัน
ปัจจุบัน เป็นอย่างไร ใจหม่นหมอง
แม้ชื่นชอบ ไม่มีสิทธิ์ คิดจับจอง
เพียงร่ำร้อง ตามลำพัง ใจสั่งมา
ต่างคนต่าง มีแผลใจ ในอดีต
เก็บมากรีด ใจทำไม ให้ผวา
ลืมความหลัง ครั้งก่อน หลอนวิญญาณ์
ปลูกศรัทธา ขึ้นใน ใจที่คอย
มาร่วมสาน สัมพันธ์ กันอีกหน
ปลุกชีพตน ขึ้นจาก ซากเหงาหงอย
สุขกับบท กวี ที่ล่องลอย
ร่วมเรียงร้อย รจนา ภาษาไทย
1330
2
0
หน้าส่วนตัว
