จอมปราชญ์แดนอาคเนย์
ข้ามันลูกทุ่งข้านอนมุ้งสี่สาย
เชือกจูงควายปลายรัดมัดกับเสา
เอนกายพักผ่อนอุราข้าบรรเทา
จะให้เอาใจใคร..ทำไม่เป็น
ไม่ต้องสนใจมาดัดนิสัยของข้าหรอก
ข้าบ้านนอกคอกนี้ที่เอ็งเห็น
ข้ามันลูกทุ่ง...ช่างข้าเถอะบานเย็น
ข้าจะเป็นอย่างไรอย่า...ใสจน
ถ้าเอ็งมองว่าหัวข้าล้าสมัย
เอ็งทนไม่ได้ก็ตามใจอย่ามาสน
จะเปิ่นหรือเชยอย่าเลยไม่ต้องทน
จะเกลียดคนอย่างข้าไม่ว่าสักน้อย
ไอ้หนุ่มบางใหนมันใส่กางเกงหุ่นสวย
โปรดคนสวยโปรดไป...รีบไปสน
กางเกงของข้า...ขามันก๊วยด้วยเพราะจน
จงไปสนคนกรุงมุ่งเลิศลอย
ข้ามันลูกทุ่งข้านอนมุ้งสี่หู
คำพูดมึงกูฟังดูก็ตรงไม่น้อย
ข้าชอบไทยเดิมแบบข้าไม่ซ้ำรอย
อย่าได้คอยมาว