ตั้งแต่วันแรกที่ได้พบเธอ ก็ถามใจอยู่เสมอคือเธอใช่ไหม คนที่ใจเฝ้ารอ...คนที่ใจจะพอ...ไม่ขอมีใคร เสียงจากข้างในตอบว่าใช่...คือเธอ ..................... จากวันเป็นเดือนเลื่อนเป็นปี ในใจดวงนี้ยังมีแต่เธออยู่เสมอ เริ่มคิดถึงเธอทุกคราเวลาไม่พบเจอ แม้นอนยังแอบเพ้อเป็นภาพเธอในใจ ...................... แม้ไม่อาจได้อยู่ใกล้ชิดกัน ระยะห่างเพียงเท่านั้น...ในความฝันใกล้กันได้ แม้ไม่อาจเป็นคู่อยู่เคียงกาย ขอเป็นเพียงคนที่เธอยังทักทายก็เพียงพอ .......................