นั่งยิ้มริมระเบียง
เวลาพาเริ่มต้น...
ขีดเส้นให้คนหนึ่งคนก้าวมาหยุดตรงหน้า
มิตรภาพทอประกายในสายตา
ก่อนวันเวลาเริ่มถักทอสายใย
ทั้งที่หัวใจปฏิเสธ
อ้างเอ่ยหาเหตุหลากหลาย
บอกกับตัวเองว่า... ไม่...
แต่เวลาก็ทำให้หลายอย่างเกิดขึ้นและเป็นไป...
... เกินต้านทาน...
เวลาพาโลกสดใส
เวลาพาหัวใจอ่อนหวาน
เวลาพาดอกไม้บาน
แล้วก็เป็นเวลาที่พาทุกอย่างผ่าน... เลยไป...
ไม่มีอะไรจีรัง...
ดอกไม้ไม่เคยคงความบานสะพรั่ง...
... ตราบเวลาเคลื่อนไหว...
ผู้คนไม่เคยหยุดเดิน เมื่อเวลายังคงหมุนไป
และหัวใจ........ ยังคงเดินทางตามวันเวลา
หากเวลาขีดเส้นอีกครั้ง
ให้ใครสั
1158
7
0
หน้าส่วนตัว
