พจน์รำพัน
.
~ โคลงขำขำ ~ เซอร์ไพรส์ ~
( โคลงขำขำ ๗ )
.. เขาเป็นคนหล่อเข้ม ........ คมขำ
เสียแต่ตดเจ้ากรรม ............. กลิ่นคลุ้ง
เพื่อนฝูงต่างพลอยลำ- ........ บากจมูก
ยินตดมักสะดุ้ง .................. โดดเด้งแตกวง
.. ถั่วลิสงยอดเย้า .............. ยวนใจ
เขาติดงอมหลงใหล ........... เรื่อยลิ้ม
แม้เพื่อนอีกใครใคร ............ เคืองกลิ่น
เขาหนักเอาเบายิ้ม .............. อย่างรู้ผิดตน
.. จนมีความรักต้อย ........... ตกหลุม
ตระหนักว่าควรคุม ............. ประพฤติแล้ว
หากต้องบิดต้องกุม ............ กันบ่อย
วันหนึ่งคงไม่แคล้ว ............. เข่งใช้คลุมหัว
.. ครั้นละเลิกถั่วได้ .......