พ่อ,แม่รัก ลูกนี้ กว่าชีวาตม์
ต่างมุ่งมาด ทำดี ถึงที่สุด
ลูกผิดพลาด เพียงใด ไม่ประทุษ
เร่งรีบรุด บูรณะ ช่วยประทัง
ดูพยัคฆ์ ทมิฬ ใช่กินลูก
กลับพันผูก มุทุตา ห่วงหน้า-หลัง
คอยปกป้อง อาพัทธ์ ระมัดระวัง
เพียรสอนสั่ง เยี่ยงมนุษย์ ดุจเดียวกัน
ลูกเข้าใจ พ่อ,แม่ สักแค่ไหน
ว่าห่วงใย ลึกซึ้ง จึงกวดขัน
หวั่นเกรงลูก หูเบา มิเท่าทัน
อาจหุนหัน บุ่มบ่าม ตามเล่ห์กล
ลูกเชื่อเพื่อน ง่ายดาย คล้ายหัวอ่อน
พ่อ,แม่สอน กลับโกรธา ว่าขี้บ่น
คือปัญหา หนักใจ ของหลายคน