ร้อยฝัน
เคยมีกันบ้างไหมในสำนึก
เคยรู้สึกเคยคิดกันบ้างไหม
ที่ก้าวร้าวรุนแรงได้อะไร
ยอมเป็นหมารับใช้ให้ใครกัน
ประเทศชาติมิใช่ของเราหรือ
จึงยึดถือแค่ใครใครคนนั้น
หรือคนไทยไม่เหลือเยื่อใยกัน
จึงฟาดฟันให้ยับดับสิ้นไป
เมื่อต่างคนต่างคิดยิ่งแปลกแยก
เมืองแทบแตกภูมิใจแล้วใช่ไหม
เศรษฐกิจล่มจมลงก็เพราะใคร
สาแก่ใจจึงปล่อยให้ตายทั้งเมือง
มีเบื้องหน้าเบื้องหลังไม่ยั้งคิด
ยอมทำผิด เบ่งใหญ่ให้มันเขื่อง
ให้โลกรู้กันทั่วตัวกูเคือง
ให้มีเรื่องเข่นฆ่ามาทำลาย
จะลบหลู่เบื้องบนกูสนไม่
เดือดร้อนใคร่ช่างหัวกูมีสาย
บ้านเมืองนี้ไม่ต้องสุขทุกข์จนตาย
ตราบจนวันสุดท้ายให้ล