มารแมงมุม
เต้นระบำเริงร่ายามฟ้ามืด
ที่เคยจืดก็แจ่มแต้มไปทั่ว
สายหมอกพราวแสงไปไม่หม่นมัว
แม้สลัวแต่ก็ใสในราตรี
คนเหงาหงอยคอยใครในความมืด
ยิ้มเขาชืดเย็นชาไร้ราศี
มารอรับน้ำใจความไยดี
สายหมอกมีแบ่งปันสัมพันธ์งาม
กลับมาถูกกล่าวหาว่ามากเล่ห์
คนซวนเซปากร้ายหมายเหยียดหยาม
จะหลอกเจ้าไปทำไมให้มากความ
ไม่เดินข้ามยังไม่รู้...ดูไม่เป็น
เขาคือคนเดินหลงในดงมืด
ทางยาวยืด...อีกไกลมองไม่เห็น
คนแร้นแค้น.ผลักไสให้กระเด็น
ความชาเย็น...สายหมอกกลัวเกินมัวมน
แดดอุ่นอ่อนตอนเช้าเขารอหา
อยากบอกว่ารอต่อไปให้สับสน
กับกรอบกั้นเบาบางของบางคน
จะอดทนเอื้ออาทร...ก็อ่อนใจ
ยังเริงร่าเต้นระบำในความมืด
แม้จะช