ต้นกล้า อันดามัน
จักรยาน...
จอดนิ่งอยู่หลังร้านอาหารอร่อย
เจ้าของเดินเข้าร้านอย่างค่อยค่อย
นั่งนิ่งนิ่งม่อยม่อยมองเมนู
ขอน้ำดื่มสักขวดพอแก้เขิน
พอเพลินเพลินอารมณ์กันลบหลู่
ข้าวกะเพราไข่ดาวมาลองดู
ลิ้มรสรู้เพียงอิ่มและอุ่นใจ
สาวน้อย...
ในตาหวั่นนิดหน่อยหัวใจไหว
ด้วยเป็นผู้มาอยู่จากแดนไกล
กล้ากับกลัวภายในหัวใจเดียว
เธอยิ้มรับทักทายกับชายหนุ่ม
เหมือนผ่อนคลายร้ายรุมเกาะกุมเกี่ยว
ความบอบบางข้างในอันดายเดียว
เปลี่ยนเพียงเสี้ยวพบกันในเวลา
" รู้ไหม...
เธอคือความหวั่นไหวที่ค้นหา
เพียงรอยยิ้มเพียงพบเพียงสบตา
หัวใจฉันปราถนา แต่เพียงเธอ"
เธอยิ้มรับทักทายกับชายหนุ่ม
เจ้าบุญทุ่มผู้มาฝากรักเสมอ
1125
3
0
หน้าส่วนตัว
