มีสลึงพึงบรรจบ ให้ครบบาท แลัวกี่ชาติจึงจะพบ ครบล้านนี่ คลำกระเป๋าแค่หนึ่งพัน ยังไม่มี ก็วันนี้จะต้องจ่าย อีกหลายพัน ค่าผ่อนรถผ่อนบ้าน จิปาถะ อีกเลี้ยงพระลูกชาย ดวงใจฉัน จะถอยรถไปซื้อข้าว อ้าวน้ำมัน ยืนขาสั่นเพราะวิตก โอัอกตู เพื่อหน้าตาที่วาดฝัน ในวันหน้า จำตัองหาสักร้อยพัน ฉันต้องกู้ ไม่เคยเป็นหนี้สิน จะลองดู ที่รู้รู้เพื่อนก็เป็น เหมือนเช่นกัน ปีต่อมาบ้านเริ่มหด รถก็เปลี่ยน ดูเหมือนเกวียน ยิ่งคิดไป ให้ขบขัน บ้านเคยอยู่สุขสบาย กลับกลายพลัน เป็นเพิงกั้นสังกะสี เพราะหนี้ไง
1781
5
0
หน้าส่วนตัว
