. ทุกทุกครั้งสะดุ้งฟื้นตื่นจากฝัน
จะบอกใครว่าใจนั้นมันสับสน
แสนหวาดกลัวขั้วหัวใจใครบางคน
ไม่รู้จะต้องทุกข์ทนอีกเท่าไร
ทุกทุกครั้งที่ใจฉันนั้นฝันร้าย
คงไม่อาจพูดไปได้ว่าหวั่นไหว
อยากร้องไห้คล้ายน้ำตามันตกใน
ไม่กล้าบอกกับใครใครว่าร้าวราน
ต้องหัวเราะทั้งที่ใจไหวสะอื้น
ต้องยิ้มชื่นทั้งที่ใจไหวสะท้าน
ออเซาะใครทั้งที่ใจทรมาน
นั่งเขียนบทกลอนหวานหวานประจานตัว
ถึงเวลาฉันจะฟื้นตื่นจากฝัน
การกระทำของเธอนั้นมันสุดขั้ว
ยอมยิ