ที่เคยทำ ช้ำใจ ไว้แต่ก่อน ภาพสะท้อน แจ่มชัด ไม่อาจฝืน มาวันนี้ ใจดวงน้อย ค่อยค่อยยืน เคยสะอื้น ร่ำหา สุดอาลัย เมื่อก้าวเดิน ทิ้งไป ใยต้องกลับ ไม่อาจรับ อาจทน ต่อไปได้ จึงต้องจบ พบจุดร้าง..ยอมห่างไกล ขออย่าได้. ตามราวี เลยพี่ยา เคยอ้อนวอน อย่าทิ้งขว้าง ไปห่างน้อง ไม่อาจร้อง ขอสิทธิ์ เสน่หา พี่ผลักไส ใจเจ็บ เกินเยียวยา อย่าหวนมา ทางเก่าเก่า ให้เศร้าตรม มาบัดนี้ พบทาง สว่างแล้ว ดั่งดวงแก้ว สุกใส ไร้ขื่นขม ไม่อาจรับ ฟังถ้อย ร้อยคารม ไม่อยากจม..บ่อน้ำตา..ขอลาที ๒๑ ก.พ.๒๕๕๐
1140
15
0
หน้าส่วนตัว
