มนต์กวี
.
ยายพายเรือความรักออกจากฝั่ง
เรือความหวังฝ่าคลื่นในคืนหนาว
ล่องสู่ธารแห่งฝันอันยืดยาว
บอกเรื่องราวซ่อนเร้นความเป็นไป
.
คำนึงภาพลูกสาวเมื่อคราวรุ่น
ความอิ่มอุ่นจดจำน้ำตาไหล
เธอหนีไปกับเขายายเศร้าใจ
อยู่เมืองใหญ่นาครมิย้อนคืน
.
ทนอยู่อย่างเลื่อนลอยคอยลูกกลับ
เฝ้ารอรับเช้าเย็นเห็นเพียงคลื่น
ณ ท่าเรือที่เก่ายายเฝ้ายืน
แว่วยินเสียงสะอื้นคืนไร้ดาว
.
สองปีผ่านจึ่งได้เจอหลังเธอจาก
พร้อมของฝากท้องโตเรื่องโฉ่ฉาว
คลอดลูกไว้ให้ยายเลี้ยงเพียงชั่วคราว
ส่วนลูกสาวก็หายลับกลับนาคร
.
อยู่กันสองหลานยายเทียวขายผัก
ในเรือรักถักฝันอันเกรอะกร่อน
กับรายได้พอจุนเจือเอื้ออาทร
ฝ่าแดดร้อนอ่อนล้าต
3018
2
0
หน้าส่วนตัว
