กันนาเทวี
จากดอกหญ้าคัดสรรพืชพันธุ์หนึ่ง
เป็นหญ้าซึ่งนำมาเป็นอาหาร
เลี้ยงชาวโลกอิ่มหนำมาแสนนาน
เป็นข้าวสุกในจานทานอิ่มเอม
มิได้เป็นพันธุ์ไม้อันสูงค่า
เป็นเพียงหญ้าพาสู่สุขเกษม
ประโยชน์ยิ่งพาคนให้ปรีดิ์เปรม
ข้าวคุมเกมชีวิตคนบนโลกา
ข้าวงอกงามทุกถิ่นที่มีหลายหลาก
ดั่งคนมากอำนาจวาสนา
แต่ต้นข้าวออกรวงตามเวลา
ยิ่งมีค่ายิ่งอ้อนค้อมน้อมรวงลง
คนยิ่งสูงมีเกียรติและลาภยศ
ก้องปรากฏเกริกไกรใจลุ่มหลง
คิดชูช่อขึ้นฟ้าอย่างทรนง
ย่อมไม่ส่งผลดีที่ตัวตน
คือสัจจะชีวิตคิดจากข้าว
คิดจะก้าวขึ้นสูงต้องฝึกฝน
เป็นคนอ่อนน้อมใจต่อผู้คน
ไม่พร่ำบ่นอวดดีจนเกินการ
คนยิ่งใหญ่ยิ่งอ่อนน้อมใจพร้อมรับ
เป็น
7634
3
0
หน้าส่วนตัว
