เรไร
๏..ดอกเอ๋ยแม่กระดังงา.........แรกแย้มงามตา
เย้ายวนชวนให้เด็ดดม
ภมรโฉบเฉี่ยวหวังชม............หมายปองภิรมย์
สุขสมต่างหมายจับจอง
ร่อนถลาแข่งขันครอบครอง......ผู้เดียวเกี่ยวดอง
เจ้าของแนบเนาว์เคล้าคลอ
ดอมดมพะเน้าพะนอ.................สมดังเฝ้ารอ
ล่วงคืนเลยวันผ่านกาล
กระดังงาแกล้มแย้มผลิบาน.......พบความร้าวราน
ถูกผลาญแผดเผาด้วยไฟ
โลมเลียลุกลามเผาไหม้.............แต่กลับสดใส
กรุ่นกลิ่นหอมฟุ้งขจร
สะพรั่งชูช่อเกสร........................สวยลึกรุ่มร้อน
คราได้สัมผัสชิดเชย
เจ้ากระดังงาเจ้าเอ๋ย...................หาใดเปรียบเปรย
มิเคยสักครั้งลืมเลือน
บุปผาใดเสมอเหมือน.......
6835
4
0
หน้าส่วนตัว
