บนข.
คนมีรัก มักมีคน มารนรักเหมือนเหยียบตม ในปลัก รักติดหล่มมิเปื้อนโคลน ก็เหมือนโดน ขี้โคลนตมให้จ่อมจม หล่มรัก เมื่อแรกเจอเหมือนบุปผา หน้าแล้ง ที่แห้งผากพอฝนฝาก เร่งรีบ กลีบเผยอก็เบ่งบาน รับฝน ที่ปรนเปรองามเสมอ กิ่งก้าน ประสานใบแม้นแรกรัก มักแปลก ที่แรกพบแต่ใจย่อม สยบ สยิวได้กอดสายลม ลมหวน ปั่นป่วนใจเอมอิ่มใน กระมล คนมีรักถึงไฟแดด แผดกล้า มาแผดแสงก็ยังไม่ ร้อนแรง เปล่งแสงหลักเท่าไฟร้อน ตอนที่ คนมีรักมันร้อนหนัก เหนี่ยวหน่วง ในดวงใจเมื่อไฟรัก แผดอก นรกเผายิ่งร้อนเร่า เร่าร้อนยิ่ง กว่าสิ่งไหนหากเธอนั้น ขันอาสา มาดับไฟโปรยน้ำใจ ดับร้อน บรรทรเทาขอแค่รัก รักแค่ขอ มาต่อรักเหมือนเช่นฉัน ตระหนัก ว่ารักเขา
3208
0
0
หน้าส่วนตัว
