ช็อกโกแล็ต
ในตอนแรก...ก็หลงเชื่อในคำพูดของเธอ
ว่าทุกนาทีมีเพียงฉันคนเดียวเสมอ..ไม่เคยเผลอใจให้ใครคนไหน
หลงปลื้มกับทุกคำพูด...ที่ไม่ได้กรั่นกรองจากหัวใจ
ไม่คิดว่าเป็นเพียงแค่คำหวาน..ที่เธอก็ให้ใครต่อใครด้วยเหมือนกัน
เมื่อถึงวันที่ฉันรู้ซึ้งถึงความจริง
ว่าทุกสิ่งที่เธอพูดไร้ความจริงใจทั้งนั้น
จะให้ฉันหัวเราะแล้วพูดว่าไม่เป็นไร..ใช่ไหมที่เธอต้องการมัน
ขอโทษนะ..เธอคงเชื่อมั่นในตัวฉันมากเกินไป
อย่าหว่านคำหวานที่เสแสร้งเลยไม่มีใครต้องการ
ถ้าเธอทำเพราะเห็นว่าฉันเหงา..คิดสงสารก็หยุดทำมันได้ไหม
ไม่ได้ร้องขอให้เธอพูดมันเลย...หากสิ่งที่ทำปราศจากความจริงใจ
นอกจากคำหวานที่เธอให้มา..ยังได้น้ำตาใสๆ