หน้าส่วนตัว
เมื่อแรกเกิด..ร่ำไห้ อุแว๊ๆ
ตัวแดงแจ๋..กระจิดริด..น่าชังนัก
พ่อแม่ต่าง ประคบประหงม เฝ้าฟูมฟัก
หวังลูกรัก..เติบใหญ่ ทำคุณดี
ย่างเข้าวัย หัวเลี้ยวหัวต่อ
แม่นั่งรอ..ลูกกลับบ้าน ยามราตรี
จะต่อว่า ด่าทอ ให้รักดี
แต่พะวง ด้วยลูกนี้ จะหนีหน้า
ทรัพย์สมบัติ ที่มีอยู่ก็น้อยนัก
กลัวลูกรัก จะลำเค็ญ ในภาคหน้า
ให้โอกาส ลูกเล่าเรียน ตามกำลังวังชา
แต่ลูกยา กลับมองเป็น การลงทัณฑ์
ครั้นพ่อแม่ เข้าสู่ วัยแก่เฒ่า
ตัวลูกเล่า ยังเตร็ดเตร่ กลับหลังหัน
ไม่ดูแล ทำท่านทุกข์ เป็นพัลวัน
ครั้นถึงวัน สิ
1265
4
0
