แก้วประเสริฐ
วิเวกแว่วไก่แก้วขันประชันเสียง
สำเนียงเพรียกไพเราะเสนาะหู
น้ำค้างหยาดพร่างพรมร่างกายตู
บอกให้รู้ว่าวันใหม่ย่างใกล้เข้ามา
สายตายังคงจ้องดาราเฉิดฉันท์ฉาย
เปล่งประกายแสงสีสรรส่งมาหา
เหมือนดวงตาใครแลจ้องมองมา
ประสบตาตัวฉันพึงพรั่นสุดหัวใจ
อนาถหนอตัวฉันนี้คิดแล้วสุดเศร้า
อกเราแลน้ำใจใยช่างไม่ผ่องใส
นึกถึงวันเขาหนีรักสลัดไร้เยื้อใย
หนีจากไปไกลสุดขอบฟ้าเฝ้าอาดูร
ฉันผิดอย่างไรหรือเจ้าสุดที่รัก
จึงหน่ายนักหนีรักไปเสียสิ้นสูญ
อกพี่ช้ำในทรวงเศร้ายิ่งเพิ่มพูล
อยากจะกูลกอบเอารักให้กลับมา
ดาวเหนือเอ๋ยเหนือดาวกว่าใครเขา
เจ้าเป็นดาวดวงเด่นนภายากจะหา
หน้าส่วนตัว
979
6
0
