ผู้ชายคนเดิม
กี่ร้อย..กี่หมื่นชั่วโมงแล้วนะ
ที่ฉันไม่อาจจะลบภาพวันเก่า..เหล่านั้นได้
ตั้งแต่นาทีแรก..ที่รู้ว่าเขาหมดใจ
ก็ไม่รู้ต้องร้านรอนสักแค่ไหน...อีกนานเท่าไหร่กัน
เคยบอกกับตัวเอง..บ่อยครั้ง
ว่า รัก อาจไม่จีรัง..ดั่งฝัน
ก็ยังอุตส่าทุ่มเทไป ..ไม่เสียดายจะ ผูกพัน
ทั้งรู้ว่าในที่สุดนั้น...อาจไม่เหลือค่าต่อกัน อีกเลย
น่าสมน้ำหน้าตัวเองสิ้นดี
ที่ใจยังร้องให้จนถึงวินาทีนี้..ไม่อาจนิ่ง -เฉย
ข่มใจก็แล้ว...ไม่นึกถึงก็แล้ว -น้ำตากลับร่วงเหมือนเคย
ถ้ามันถึงที่สุดและตายไปเลย -ได้.....คงดี
**...อย่าซีเรียสนะครับ ผมใช้จินตนาการ + กับความรู้สึกบางบทตอนของชีวิตน่ะครับ...ก็อยากเข้าถึงอารมณ์นี้ลึก ๆ อ
785
0
0
หน้าส่วนตัว
