เปเป้ซังแม่มู๋ผู้เดียวดาย
เมื่อวานนี้ มีคนบอก ว่าฉันแพ้
ฉันก็แค่ ปล่อยเขา ตามยะถา
เพื่อนของเขา ให้เราสู้ ทำไมนา
เมื่อเขาพา รักใหม่ ไปอุ้มชู
ถามว่าโกรธ ไหมหนอ ตอนรู้ข่าว
ใจปวดร้าว เจ็บแปลบ ไร้แรงสู้
ฉันถือว่า คราวนี้ เจ็บเป็นครู
ดีกว่ารู้ ความจริง หลังแต่งงาน
ความเคืองแค้น มีอยู่ มีบ้างไหม
มีในใจ ยังคุกรุ่น แสนพลุกพล่าน
เจ็บคราวนี้ มันแสน จะรับทาน
ทรมาน เมื่อใจ คงรักเขา
รักอย่างนี้ แล้วทำไม ไม่สู้ต่อ
ใจบอกพอ พอแล้ว อย่าโฉดเขลา
เจ็บเพียงนี้ ก็รู้แล้ว ไม่ใช่เรา
เป็นดั่งเงา ที่เคียงข้าง ยามต้องการ
ไม่ลองสู้ เพื่อคน ที่ตนรัก
แล้วมันจัก กลับคืนฤา รอยประสาน
รักรวดร้าว ที่มัน แตกมานาน
ไฟจักผลาญ ความด
980
8
0
หน้าส่วนตัว
