กาลเคลื่อนเลื่อนรับสลับฟ้า บรรเจิดจ้าแสงตะวันและจันทร์ฉาย สะท้อนภาพตราบนั้นพรรณราย สะท้านอายอวลฟุ้งจรุงล้อม.. หรือเพียงให้ฝันให้หวั่นไหว ให้ใฝ่ชิดชม-แล้วจมจ่อม ในห้วงบ่วงช้ำให้จำยอม จำน้อมรับโศกในโชคชะตา ด้วยรักเคยหวานอยู่นานนับ รองรับหัวใจคนใฝ่หา บัดนี้ล่วงล้มเพราะลมพา พร้อมคลื่นกาลเวลาอ่อนล้าลง เหลือเพียงรอยฝันรอยหวั่นไหว รอยอาลัยพูนเพิ่มเพื่อเสริมส่ง ให้ประทับเงียบงำอย่างจำนง อย่างมั่นคงตรงนี้ตรงที่ใจ
1930
30
0
หน้าส่วนตัว
