นกตะวัน
แม้ร้านเชยเคยไปมิไกลห่าง
มีเนื้อย่างเกาหลีดีนักหนา
สาวเสิร์ฟสวยด้วยซีที่หน้าตา
แต่ประหม่าเมื่อเธอเผลอเฉียดกัน
เธอรินน้ำฉ่ำใสให้ฉันดื่ม
ทำฉันปลื้มปนยิ้มอิ่มสุขสันต์
พูดแสนเพราะเสนาะใสได้ทั้งวัน
แถมขยันโปรยยิ้มงามพริ้มเพรา
อยากเป็นบ๋อยคอยอยู่เป็นคู่ใกล้
ทำงานไปเป็นประจำซ้ำไม่เหงา
อิ่มรอยยิ้มทิ่มกลางหว่างใจเรา
ณ ร้านเก่าเนื้อเกาหลีที่เคยมา
ฝันจนเพลินเลินเล่อเธอไม่รู้
เนื้อคาอยู่ข้างปากยากเคี้ยวหนา
ใคร่คิดถ้อยร้อยคำจำนรรจา
ชวนเธอมาเป็นคู่อยู่ชิดเคียง
แด่ มนต์กวี
เจ้าของบทกวี รักหนีที่ร้านเนื้อย่าง
22 เมษายน 2548
2475
2
0
หน้าส่วนตัว
