ก่องกิก
เสียงดุเหว่าแว่วมาพาให้ตื่น
พี่ลุกขึ้นทำธุระชำระล้าง
อากาศเย็นลมโชยมาฟ้าสว่าง
พี่อ้างว้างหดหู่ใจห่อเหี่ยว
เพราะอะไรใจเธอจึงร้ายนัก
ได้รู้จักรักกันใช่วันเดียว
พี่พูดผิดนิดหน่อยทำตาเขียว
เธอไม่เหลียวหันหน้ากลับมามอง
เพราะเธอเหมือนแม่มดที่ใจร้าย
ชอบทำลายหัวใจให้หม่นหมอง
ใครรักเธอเข้าแล้วคงจะต้อง
เจ็บกระดองใจเดาะเพราะรักนาง
เหมือนอย่างพี่ทนเจ็บทนเหน็บหนาว
ทนปวดร้าวทนทุกข์ทุกทุกอย่าง
ทนเพื่อเธอกลับใจที่ร้ายจัง
กลับมานั่งในใจชายคนจน
อยากปรึกษาคนดีพี่ดอกแก้ว
ช่วยชี้แนวทางชีวิตที่หมองหม่น
ให้ชีวิตอยู่ได้ไม่สับสน
จะฝืนทนรอพี่ที่บ้านกลอน
1699
8
0
หน้าส่วนตัว
