หน้าส่วนตัว
ข้าผิดเองที่ให้ เกียรติสูง
สำนึกหญ้า,ยางยูง เปรียบนั้น
เกินกว่าจักลากจูง ลงเล่น
รู้สึกนั้นขาดสะบั้น หล่นแล้วลงดิน
มลทินใดที่ล้วน ไม่งาม
ข้ากล่าวเตือนข้าปราม ห่วงเจ้า
ไม่อยากปล่อยไปตาม แรงคลื่น
ข้องเกี่ยวแล้วจึ่งเฝ้า กล่าวชี้ที่ควร
สงวนเถิดที่เจ้า ควรสงวน
แสดงเถิดสิ่งที่ควร ที่แจ้ง
งามงานไม่ต้องชวน น้องเปิด
ศิลปะไทยสรรพสล้าง หลากล้วนงดงาม
อย่าหยามเพศแม่นั้น อีกเลย
ทำปล่อยปละละเลย ไม่ได้
ข้าพบแต่ให้เฉย ได้ไม่
ผิดชอบขอฝากไว้
1431
8
0
