ม้าก้านกล้วย
คืนพระจันทร์ฟ้าพะเยาเฉลาลอย
กระหวัดก้อยเกี่ยวก้าวกลางดาวสวย
อนงค์สาวพะเยาหนาวผ่าวระรวย
ประสงค์ฉวยนางแนบมาแอบอิง
คืนพะเยาเพ็ญสว่างกระจ่างแจ่ม
สลับแซมน้ำค้างหนาวพราวอ้อยอิ่ง
จ้องเนตรน้องซึ้งซบสงบนิ่ง
อุ่นไฟผิงมิอุ่นเท่าไอเจ้าอวล
เคลียเคียงเจ้าสาวพะเยาพะเน้าพะนอ
จะเอ่ยขอจุมพิตจิตสงวน
ก็กลิ่นกายหอมกรุ่นครุ่นคิดครวญ
ช่างเชิญชวนละเมอหลงคงคลั่งไคล้
คางคอศอสรวลยวนถวิล
เสนาะเสียงเพียงเพลงพิณระรินไหล
กลั้นสะกดใจจนกมลละมัย
ไม่อาจไกลจากไปไหนได้อีกเลย
สาวพะเยาโฉมข่มโสมกระจ่าง
พระจันทร์พร่างยังหวังข้างเคียงเขนย
ดาราลอยก็หล่นฟ้ามาขอเชย
พี่ก็ขอเพียงเผยเอ่ยจำนงค์
ขอร่วมอยู่คู่สาวพะเยาสวย
ข