อัลมิตรา
...๏ มีกระปุกหนึ่งใบไว้ออมทรัพย์
เวลากลับจากโรงเรียนเพียรหยอดใส่
ทีละบาท.. ทีละสลึง.. พึงนับไป
ด้วยหวังไว้วันหน้า..ข้าฯมิจน
จากกระปุกแรกเริ่มเพิ่มเป็นสาม
วางเรียงตามลำดับมิสับสน
กาลเวลาผ่านไปในกมล -
ชื่นเหลือล้นสักวันฝันเป็นจริง
แต่แล้วหวังที่คาดวาดมุ่งหมาย
ถูกทำลาย.. ข้าฯเศร้ารวดร้าวยิ่ง
กระปุกวางตั้งไว้..ใครมาชิง
สูญทุกสิ่งเคยฝันพลันระทม
ไม่มีเหลือเศษซากยากแลเห็น
ฤๅใครเร้นซุกไว้ให้ขื่นขม
ขอกระปุกคืนได้ไหมใจข้าฯตรม
ทุกข์เกินข่ม.. ร่ำไห้ไม่บรรเทา
เขียนกานท์กลอนตามจริงอิงความย้ำ
การกระทำเมื่อก่อนตอนเด็กเขลา
ความจำเป็นของแม่พ่อ..พอแบ่งเบา
ภาระเร้าทุกข์ตรมถมอดีตกา