ศรีสมภพ
ของชำรุด.. ต้องหยุดใช้ ไม่ได้เรื่อง
ทั้งฟันเฟือง เปลืองงบลบโละทิ้ง
หมดสมัย ใช้ของเก่ามันเน่าจริง
จำต้องทิ้ง ปลงใจไปตามกาล
คนชำรุด.. ยังผุดโผล่ โอ้อวดโม้
ร่างผอมโซเพราะบาปกินสิ้นสังขาร
วิบากกรรม หลอกประชากล้าสาบาน
กลับกินผลาญบ้านเมืองจนเฟื่องฟู
ต้องระหกระเหิน เดินกราบไหว้
เหงื่องย้อยไหล ใจฝืนกล้า น่าอดสู
ไร้เสรี มีลูกน้องต้องคอยดู
เผลออาจพลั้ง หลังเป็นรู ไม่รู้ตัว !
น่าอนาถ..ชาติทั้งชาติขาดความสุข
ต้องทนทุกข์ ขลุกในรถ คอยลดหัว
ใส่เสื้อเกราะป้องกันร่าง ฟังปืนรัว
ยิงผิดตัว..หัวระเบิด เปิดศาลา
ในที่สุด..คนชำรุดก็สุดสิ้น
ของโกงกินประจานตัว ความชั่วช้า
ของชำรุด.. รีไซเคิ้ล
1902
2
0
หน้าส่วนตัว
