เมื่อเราสอง ปองใจ ในความรัก ใคร่ขอจัก รักษาไว้ ให้สืบสาน ให้รักเรา คงอยู่ ยิ่งยืนนาน ผ่านคืนวัน เดือนปี ชั่วนิรันดร์ จึงได้ร่าง วางบท เป็นกฏรัก ให้ประจักษ์ ฝากไว้ จากใจฉัน สู่ใจเธอ ที่รักจริง ยิ่งชีวัน มิแปรผัน แม้วันเดือน จะเลื่อนลา กฏเหล่านั้น มีดังนี้ นะที่รัก หนึ่งให้จัก ห้ามจิต คิดมากหนา จักกังวล จนเกินไป ให้นำพา ทรมา เจ็บใน ใจอีกดวง กฏข้อสอง ขอร้องนิด อย่าปิดเครื่อง แม้ขุ่นเคือง ว่าพี่ผิด หรือคิดหวง ยิ่งปิดนาน ก็ยิ่งเหน็บ เจ็บในทรวง ขอทักท้วง เธอจ๋า อย่าทำกัน กฏข