หยาดสายฝนจากไปโดยไม่ลา เส้นขอบฟ้าปรากฏรุ้งหลากสีสัน แดดอ่อนจางพร่างตายามสายัณห์ ดูเฉิดฉันยิ่งกว่าเวลาใด อากาศเย็นจากไอของสายฝน เด็กซุกซนเล่นน้ำลำคลองใส ใกล้สนธยาอาทิตย์จวนลับไป นกกาไพรบ่ายหน้าหารวงรัง บทชีวิตกลากหลายใกล้ปิดฉาก การพลัดพรากจากลาฤาสมหวัง เพียงเมฆจางบางตาหาจีรัง สุดท้ายยังถูกลมพัดซัดล่องไป วาดชีวิตลิขิตด้วยจิตมั่น อยู่กับฝันหมั่นสร้างเส้นทางใหม่ จะสำเร็จล้มเหลวดีเลวไซร้ อย่าหายใจเปลืองเปล่าลืมเหง้าตน...