มาเถิดหนา น้ำตา มาเปียกหมอน จะขับกลอน กล่อมเจ้า เมื่อเศร้าหนัก ยามหม่นเศร้า ร้าวไหว ให้ใจพัก พิงหนุนตัก บ่อน้ำตา รักษาใจ สิ่งอื่นใด ดีเลิศ ประเสริฐหนา กลับใขว่ขว้า ได้เพียงเงา เมื่อเปล่าไร้ น้ำตาที่ ไร้ซึ่งค่า คราอิ่มใจ กลับเคียงใกล้ ดูแลใจ ยามเจ็บรอน
954
3
0
หน้าส่วนตัว
