เคยขลาดเขลาวัยเยาว์เราอ่อนหัด รักกระหน่ำซ้ำซัดกลัดกร่อนถอย เซถลำเคราะห์กรรมตอกย้ำคอย ทั้งชีวีเศร้าสร้อยรอยน้ำตา เก็บใจตัวเก็บรักสิ้นหักเห เกรงซวนเซสั่นคลอนวอนดินฟ้า หลาบจำแล้วหลีกหนีอย่ามีมา ขอเถิดหนาดินฟ้าจงปราณี อย่าให้เราใจอ่อนดังก่อนเก่า อย่าให้เราเปิดใจใครบ่งชี้ อย่าให้เขาเอาไปทั้งชีวี อย่าให้เขามามีอำนาจใด สุดจะห้ามหัวใจหวั่นไหวจิต สุดจะห้ามใจคิดติดตรึงไว้ สุดจะห้ามใจนี้มีห่วงใย สุดจะห้ามหัวใจแม้ซ้ำรอย
1980
8
0
หน้าส่วนตัว
