รดา
บรรยากาศรอบรอบกายคล้ายจะเหงา
ฟ้าเมฆหม่นปนสีเทาดูเศร้าสร้อย
ใบไม้ปลิดไหวปลิวระริ่วลอย
หัวใจคล้อยไหวตามห้ามมิทัน..
ปล่อยใจลอยตามลมไม่ทานทัด
โบกสะบัดใจไปคล้ายว่าฝัน
ไม่คิดหักห้ามใจปล่อยตามกัน
ความเหงาพลันฆ่าอารมณ์จนตรมตรอม..
อยากจะเหงาจำต้องเหงาหรือแสร้งเหงา
ปั้นอารมณ์ความเศร้าฤาเจ้าพร้อม
เปื้อนสีเทาเขาขู่ข่มฤาสมยอม
ฤาแค่ซ้อมแกล้งเหงาก่อนเอาจริง..
ถ้าต้องเหงาขอเพียงเหงาแค่เท่านั้น
เพียงแค่ฝันเพียงแค่เหงาอยู่นิ่งนิ่ง
อย่าเสนอเอาบ่ากว้างให้พักพิง
ไร้ที่อิงจะยิ่งเหงาเศร้ากว่าเดิม..
อาจปล่อยใจให้เหงาเข้ามาครอบ
อาจไม่ตอบว่าเหงานั้น
หน้าส่วนตัว
2123
5
0
