วิสกี้ เลอ ฟองเบียร์
เราได้สบตากันเมื่อวันหนึ่ง
วันที่สองตาเธอเต็มไปด้วยน้ำผึ้งสดใส
จำได้ดี ที่ตรงนั้น...ขั้นบันได
เหมือนเชื่อมโลกสองใบเข้าใส่กัน
เธอเป็นเหมือนคนมาจากอีกฟากฟ้า
มาเป็นคนแปลกหน้าต่อสายตาฉัน
เราสนทนากันมากมาย แต่ไม่ได้พูดกัน
สายตาเธอคู่นั้นคล้ายผูกสัมพันธไมตรี
รอยยิ้มของเธอลึกลับซับซ้อนแต่สดใส
แย้มเหมือนกลีบดอกไม้ที่ไร้สี
ไออุ่นจากกายเธอนั้นผ่านมาเพียงวินาที
ก็ทำให้ฉันคนนี้ซึ้งซาบ ประทับใจ
ความบังเอิญมอบของขวัญให้ฉันแล้ว
งดงามกว่าแก้วที่แววใส
เรียบง่าย ซึ้งซาบ ประทับใจ
ฉันกอดเก็บสิ่งนี้ไว้ในคำนึง
เธออาจมองฉันด้วยความเหม่อ
ป่านนี้คงเผลอลืมไป ไม่นึกถึง
คงมีเพียงฉันสินะที่ตราต