หนุ่มเพรียกไพร
เสียเถิดเสียน้ำตาสักให้พอ
อย่ามัวรอเศร้าทุกข์ไม่สุขใส
อย่าทำเป็นหมองเศร้าเมาอาลัย
อย่าทำใจเป็นดั่งใจทรมาน
เมื่อย่อมรักมักทุกมีสุขสม
ใจดวงระทมเพราะรักปมสุดแสน
จากไปแล้วไปไกลไกลสุดแดน
หากแม้นเจอะอย่าพบพากลับมาเลย
อีกครั้งคราความรักมักบินหนี
เหมือนวาจีถ้อยรักอันฉ่ำหวาน
หลอกลวงเล่ห์เพทุบายสนุกสุขสำราญ
ดั่งนิทานเลี้ยงแกะเล่ห์หลอกกัน
ครั้งแรกรักมักพูดบ่อยว่ารัก
สุดห้ามหักรักแท้ไม่แปรผัน
ความรักพี่สุดซึ้งตรึงนิรันต์
รักไม่ผันแปรเปลี่ยนเรียงเป็นสอง
เมื่อรักจางทางยากอันใดเล่า
น้ำตาลเมาอุ้มดืมให้เสียผล
พี่จากหนีไม่รักแล้วน่ามล
นี่หรือคนว่ารักแท้แน่นิรันต์
1306
4
0
หน้าส่วนตัว
