ครูกระดาษทราย
เย็นวันหนึ่งซึ่งฝนฟ้ามากระหน่ำ
ฉันเดินย่ำน้ำนองมาร้านอาหาร
สั่งก๋วยเตี๋ยวร้อนร้อนรับประทาน
พลางนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อิ่มพอดี
หญิงคนหนึ่งมีลูกน้ำมูกย้อย
เป็นเด็กน้อยหน้ามนซนอีหลี
ผู้เป็นแม่มักตะคอกบอกจะตี
ลูกก็มีต่อต้านกรี๊ดร้านพัง
เด็กหน้าบูดดูดน้ำส้มแทนนมได้
แม่ปั้นข้าวเหนียวให้เคี้ยวตามหลัง
น้ำส้มขวดละห้าน่ากลัวจัง
อย.ตั้งตรวจสอบรอบคอบฮา
เจ้าเด็กซนเดินด้นมาคว้าหนังสือ
แม่ก็ยื้อคืนไปได้ไงหนา
พร้อมตวาดฟาดผัวะทันทีนา
มึงเอามาก็อ่านไม่ได้สักคำ
ฉันสะอึกนึกตำหนิติพ่อแม่
ชอบใช้แต่โทสะล่วงถลำ
นี่เป็นเหตุปัญหาเด็กตาดำดำ
ต้องดื่มด่ำกรำหยาบช้ากว่าจะโต
ใครกำหนดบทชีวีชี
2117
5
0
หน้าส่วนตัว
